Bracia i siostry!
"Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub.. .Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego" .

Możemy pojmować mocne doświadczenie przeżyte przez Apostołów zjednoczonych z Maryją na modlitwie w świetle tego, co Ojciec Pio powiedział doktorowi Sanguinetti w sprawie Grup Modlitwy, że muszą być utworzone w celu wznoszenia przed oblicze Pana modlitw wspólnych, by upraszać miłosierdzie dla ludzkości, która zdaje się o Nim zapominać, jeśli w jakiejś części Go nie nienawidzi (funkcja wynagradzająca modlitwy); czucia poprzez wspólne uczestnictwo w Najświętszej Ofierze cudownych tajemnic miłości, które Jezus zlewa na ludzkość przez dar odkupienia, czucia we Mszy Świętej niezmierzonych skarbów miłości i cierpienia, które Matka Jezusa ofiarowała Panu dla zbawienia świata; uwielbiania Boga w Najświętszym Sakramencie, największej tajemnicy naszej wiary, najcudowniejszego daru, jaki Bóg uczynił ludziom dla ich zbawienia i podźwignięcia ich do Siebie; życia życiem łaski, by czuć się dziećmi samego Boga.

Bez trudu możemy sobie wyobrazić słowa umocnienia i pociechy skierowane przez Maryję do Piotra i Jana po ich aresztowaniu oraz troskę, z jaką opatrywała ich rany odniesione wskutek chłosty.
Możemy również sądzić, że właśnie Maryja była współpracownicą owych mężów pełnych wiary i Ducha Świętego (Dz 6, 5), na co wskazuje jej postawa służby wobec innych, jak choćby podróż przedsięwzięta, by pomagać Elżbiecie. W Wieczerniku, wpatrzeni w świadectwo życia Maryi, członkowie Grup Modlitwy mogą dostrzec wagę liturgii, która ma podstawę i centrum w Eucharystii , ustanowionej przez Jezusa w Wielki Czwartek, w Wieczerniku właśnie.

Dla Ojca Pio nie stanowiła wątpliwości skuteczność Eucharystii w czynieniu wielkich kroków na drodze doskonałości, tak więc jak z jednej strony rozumiał, że nie zawsze jest możliwe czy też łatwe przystępowanie do Komunii Świętej, tak z drugiej strony nie znosił obojętności czy wątpienia w jej życiodajność. Posiadamy praktyczne wskazówki dotyczące uczestnictwa we Mszy Świętej, które mówią o potrzebie powściągliwości w zachowaniu się w kościele:
"Wejdź do kościoła w milczeniu i z wielkim szacunkiem, uważając się za niegodną stanąć przed majestatem Pana (...) Uczestnicząc we Mszy Świętej i w nabożeństwach z całą powagą siadaj, wstawaj i klękaj, podejmując wszelkie akty pobożności z wielką czcią. Bądź skromna w spojrzeniach, nie odwracaj się, by zobaczyć, kto wchodzi, a kto wychodzi (...) Jednym słowem, przyjmij taką postawę, która wszystkich innych zbuduje i zachęci do chwalenia i kochania Ojca Niebieskiego" .

Na podstawie tych obserwacji, ale szczególnie opierając się na wskazówkach Ojca Pio do swoich duchowych córek, możemy zrozumieć, czym Grupy Modlitwy, w jedności z proboszczem, mogą być w Kościele.
Jest wskazane, aby Grupy, w duchu służby, zwróciły szczególną uwagę na to wszystko, co służy pięknu i oprawie nabożeństw liturgicznych, jak np. ubieranie ołtarza kwiatami, dbanie o czystość obrusów i szat liturgicznych, przygotowywanie i prowadzenie śpiewu, czytań i nabożeństw, sprzątanie kościoła.